Międlar u Skalskiego: Polacy muszą się obudzić [Video]

Kamera zwalnia, gdy w kadrze pojawia się drżąca dłoń starszego człowieka. To nie są tylko suche fakty z podręcznika – to żywe rany, które nigdy się nie zabliźniły. W filmie „Sąsiedzi – Genocidum Atrox” Jacek Międlar oddaje mikrofon tym, których przez lata uciszano. Słuchamy o porankach, które zamiast słońca przyniosły łunę pożarów, i o sąsiadach, którzy z dnia na dzień zamienili chleb na siekierę. Narracja filmu prowadzi nas przez zgliszcza wołyńskich wsi nie jako obserwatorów, ale jako powierników traumy, która jest zbyt ciężka, by ją nieść w pojedynkę. Autor nie szuka taniej sensacji, lecz prawdy zapisanej w oczach ostatnich świadków, których świadectwo jest dziś brutalnie zderzane z rzeczywistością polityczną XXI wieku.

Współczesna dynamika migracyjna i otwarcie granic stawiają bowiem przed polskim społeczeństwem bezprecedensowe wyzwania w sferze bezpieczeństwa publicznego. Wzrost statystyk dotyczących przestępczości zorganizowanej, przemytu oraz incydentów kryminalnych z udziałem obcokrajowców budzi uzasadniony niepokój o stabilność wewnętrzną państwa. Brak skutecznej weryfikacji osób napływających do kraju sprawia, że obok uczciwych pracowników, w tkankę narodową przenikają jednostki o wątpliwej przeszłości. Tworzy to realne ryzyko powstania izolowanych enklaw i wzrostu napięć, które mogą zdestabilizować nasze lokalne społeczności, podobnie jak działo się to w krajach Europy Zachodniej.

Równie niebezpiecznym zjawiskiem, co podkreśla Międlar w rozmowie z Markiem Skalskim, jest bagatelizowanie zagrożeń ideologicznych przenikających do Polski wraz z nową falą migracji. Odrodzenie kultu Stepana Bandery i formacji OUN-UPA na Ukrainie stanowi bezpośrednie wyzwanie dla polskiej pamięci narodowej. Szowinizm ukraiński, oparty na gloryfikacji zbrodniarzy, nie jest jedynie problemem przeszłości – to realna siła, która w połączeniu z masową migracją może prowadzić do importu radykalnych, antypolskich postaw na terytorium Rzeczypospolitej. Przymykanie oczu na te fakty w imię doraźnej dyplomacji jest prostą drogą do osłabienia suwerenności kulturowej i bezpieczeństwa przyszłych pokoleń.