„Kiedy nas pytają, kiedy dojdzie do naszego pojednania z Rzymem, moja odpowiedź jest prosta: Kiedy Rzym z powrotem wyniesie na tron Naszego Pana Jezusa Chrystusa.” (Abp Marcel Lefebvre na jednym z kazań)
Rzym stwierdził jednoznacznie. Nie chce być w jedności z katolikami Tradycji, odrzuca ich i ekskomunikuje, co więcej stwierdza, że są schizmatykami, a także publikuje skomplikowane instrukcje „powrotu” do „pełnej” komunii z Kościołem.
Już Pan nasz Jezus Chrystus ostrzegał Apostołów, że: „Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: 'Sługa nie jest większy od swego pana’. Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować.” (Za Biblią Tysiąclecia J 15, 20) Pan nasz Jezus Chrystus był prześladowany przez legalną władzę religijną Starego Przymierza i również zapowiadał wykluczenie z Synagog. Oczywiście katolicy Tradycji pozostają w pełnej jedności Kościołem Rzymskokatolickim i papieżem. Nie zmienia to faktu, że kościół synodalny nie chce Tradycji, więc ostatecznie „wyłączył” tych katolików, którzy ją zachowują.
Opiera się to przede wszystkim na błędnej eklezjologii i nowince teologicznej, jakoby konsekracja biskupia automatycznie przekazywała jurysdykcję, której nadanie przysługuje wyłącznie papieżowi. Oczywiście tak nie jest. Biskupi bez mandatu papieskiego nie mają żadnej jurysdykcji i jeśli jej sobie nie roszczą, to nie są żadnymi schizmatykami. Mówi nawet o tym układ obecnego prawa kanonicznego, który nie umieszcza konsekracji biskupich w rozdziale Przestępstwa przeciwko jedności Kościoła. A zatem schizma istnieje intencjonalnie, ale w samym kardynale Fernandezie, który wyznaje niekatolickie teorie teologiczne.
Wracając do kluczowej kwestii. Ponieważ święty Tomasz z Akwinu pozwala publicznie upominać błądzących przełożonych, kiedy jest zagrożona wiara ( Summa teologii II-II, q. 33, a. 4), postanowiłem skorzystać z tego prawa, które dał Doktor Anielski, jako że jestem osobą bierzmowaną i mam obowiązek obrony depozytu. Oto instrukcja, która może pomóc wielu katolikom posoborowym, w tym hierarchii, powrót do wiary katolickiej:
-
-
-
Odrzucić potępioną ideę wolności religijnej, która daje prawo moralne do wyboru fałszywej religii. Owa teza została potępiona w dokumentach: Inter Praecipuas Machinationes (Grzegorz XVI), Quanta qura, Syllabus Errorum (Pius IX). Również w Immortale Dei papież Leon XIII mówi o obowiązku moralnym wszystkich przyjęcia prawdziwej religii.
-
Jak najszybciej przywrócić cześć znieważonej Matce Najświętszej Maryi Pannie, której bezczelnie wydarto tytuły Współodkupicielki i Pośredniczki Wszelkich Łask we wszystkich nowych dokumentach Stolicy Apostolskiej od wydania heretyckiej noty Mater Popoulis fidelis.
-
Uznać przebłagalny charakter Mszy Świętej i z całą mocą odrzucić protestancką koncepcję uczty i upamiętnienia Ofiary Pana naszego Jezusa Chrystusa.
-
Na pworót oddać Panu Jezusowi Chrystusowi cześć nie tylko jako Króla w porządku nadprzyrodzonym, ale uznać Jego władzę nad wszelką doczesnością, jak nakazywał to pod groźbą kar papież Pius XI w Quas Primas. Chodzi o społeczne panowanie Chrystusa Króla.
-
Odrzucić zgubne zasady kolegializmu, które są niczym innym jak rewolucją w Kościele, a także herezję fałszywego ekumenizmu potępioną przez Piusa XI w Mortalium animos.
-
Wzywam wszystkich hierarchów do posłuszeństwa ostatnim encyklikom Piusa XII, które ostrzegały przed nowymi błędami: Mediator Dei (o liturgii), Humani generis (o modernizmie), Mistici Corporis (o prawdziwej jedności). Przy tej okazji wzywam wszystkich pasterzy do walki z potępioną tezą, która jest niezwykle popularna w naukach biologicznych, która twierdzi, że ludzkość nie pochodzi od jednej pary rodziców. Jest to potępione w encyklice Humani generis Piusa XII. Wzywam biskupów do stanięcia w obronie doktryny katolickiej przed scjentyzmem, który odrzuca Objawienie.
-
Wzywam do powrotu do języka scholastycznego, a szczególnie o częstym przypominaniu o transsubstancjacji, które to okkreślenie najelpiej oddaje to, co faktycznie zachodzi na ołtarzu podczas przemienienia.
-
Apeluję o zdjęcie jakichkolwiek ograniczeń z Mszy Świętej Wszechczasów, którą zadekretował św. Pius V w bulli Quo primium tempore na wieczne czasy i to pod karą Apostołów Piotra i Pawła za wykroczenie przeciwko zapisom tej bulli, która dała swobodę odprawiania tej Mszy każdemu kapłanowi do końca świata.
-
Wzywam biskupów miejsca do używania poprawnej eklezjologii i nie uznawania, że sakra biskupia sama w sobie zawiera jurysdykcję, jako że władza sakramentu i jurysdykcji, to są dwie zupełnie odrębne rzeczy, co przypomina Auctorem fidei Piusa VI.
-
Na koniec wzywam do odrzucenia wszystkich aktów „magisterium”, które są sprzeczne z nieomylnym Magisterium, które wyżej wymieniłem.
-
-
Święty Piusie X pomóż wszystkim, którzy przeczytają ten tekst powrócić do wiary katolickiej