Katarzyna TS: Prezydent gasi światło
Katarzyna Treter-Sierpińska 5 min czytania
Co może Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej? Może podpisać ustawę. Może jej nie podpisać. Może nawet sam ustawę napisać i zanieść ją do Sejmu. Może zwołać Radę Gabinetową, co oznacza, że do Pałacu Prezydenckiego przychodzi premier z ministrami i pod okiem prezydenta opowiadają, że jest sukces, a jeśli nie ma, to z pewnością niedługo będzie. Prezydent może też ułaskawić nawet najgorszego zbója, a nawet ministra. Może też złożyć wniosek do Sejmu o pociągnięcie członków rządu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu, ale takich cudów raczej nie należy się spodziewać.
Prezydent może nadawać ordery i odznaczenia, ale patrząc na listę odznaczonych w ciągu ostatnich 30 lat może byłoby lepiej, gdyby zlikwidować te wszystkie medale, żeby nie denerwować obywateli. Nie wiem, czy wiecie, ale na liście odznaczonych Orderem Orła Białego jest trzech prezydentów Ukrainy (Leonid Kuczma, Wiktor Juszczenko i Petro Poroszenko). Zostali odznaczeni „w uznaniu znamienitych zasług w rozwijaniu polsko-ukraińskiej współpracy”. Jak widać współpraca tak świetnie się rozwinęła, że bohaterami Ukrainy są zbrodniarze odpowiedzialni za ludobójstwo na Polakach. Gloryfikacja Bandery i OUN-UPA ruszyła pełną parą za rządów Juszczenki, który otrzymał Orła Białego w 2005 roku, a w 2006 oświadczył, że „OUN może być chwalebnym przykładem dla wielu politycznych i społecznych sił Ukrainy”. Następnie odznaczył Jurija Szuchewycza, syna dowódcy UPA Romana Szuchewycza i podpisał dekret uznający Ukraińską Powstańczą Armię za ruch wyzwoleńczy. W 2010 roku nadał Stepanowi Banderze tytuł Bohatera Ukrainy. Takie zasługi ma na swoim koncie kawaler Orderu Orła Białego, Wiktor Juszczenko. A takich kwiatków jest całe mnóstwo.
Po tej dygresji o „znamienitych zasługach w rozwijaniu polsko-ukraińskiej współpracy” wróćmy do listy prerogatyw prezydenckich, z których wynika, że prezydent może raczej niewiele, ale jeśli się uprze, to może napsuć krwi zarówno rządowi, jak i opozycji. Może też podnieść ciśnienie narodowi wygłaszając orędzie, albo uczestnicząc w uroczystościach, w których przeprasza Żydów za niemiecką zbrodnię w Jedwabnem lub za awanturę komunistycznych „chamów i żydów” w marcu 1968 roku.
Ale to jeszcze nie wszystko! W ramach odgrywania roli „ojca narodu” prezydent może też robić różne rzeczy, których człowiek przy zdrowych zmysłach z pewnością by nie zrobił. Uwaga! Prezydent może zgasić światło i to nie tak po prostu, ale w zbożnym celu, przy czym związek pomiędzy gaszeniem światła, a celem jest – delikatnie mówiąc – mało widoczny. Nie wierzycie? A więc przykład z dzisiaj, czyli 27 marca 2021 roku. Oto piątkowy wpis z twitterowego konta prezydenta Andrzeja Dudy:
Wzorem lat ubiegłych Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej weźmie udział w akcji #GodzinaDlaZiemi, która w tym roku odbędzie się pod hasłem #GodzinaDlaBałtyku. Jutro, 27 marca o 20.30 na godzinę zgasną światła w całym Pałacu Prezydenckim oraz w Belwederze. Zachęcamy Państwa do przyłączenia się do akcji!
Szanowni Państwo, jeśli odpowiecie na apel prezydenta Dudy i przez godzinę będziecie siedzieć po ciemku, to uratujecie Bałtyk! Ratowanie Bałtyku przez gaszenie światła z pewnością ma wielką przyszłość, a jeśli do kompletu wyłączymy pralkę, lodówkę i nie będziemy używać odkurzacza oraz suszarki do włosów, to uratujemy nie tylko Bałtyk, ale również Wisłę i Morskie Oko. Aż strach pomyśleć, co udałoby się uratować, gdyby w ogóle pozbyć się elektryczności!
Zanim jednak zgasimy światło na zawsze, postanowiłam sprawdzić, jak organizatorzy akcji tłumaczą pomysł ratowania Bałtyku w tak oryginalny sposób. Okazuje się, że samo gaszenie światła to za mało. Trzeba podpisać petycję skierowaną do premiera Morawieckiego, w której znajduje się apel o „objęcie przez Polskę przywództwa na arenie międzynarodowej w kwestii osiągnięcia dobrego stanu środowiska morskiego Morza Bałtyckiego, zgodnie z wymogami Dyrektywy Ramowej ws. Strategii Morskiej i Bałtyckiego Planu Działań Komisji Helsińskiej oraz w kwestii zapewnienia zrównoważonego rybołówstwa, w myśl celów Wspólnej Polityki Rybołówstwa”. O co chodzi? O to, żeby nie łowić ryb.
I wszystko stało się jasne! Prezydent zgasi światło po to, żeby premier podjął zobowiązanie, iż Polska przyczyni się do zakończenia problemu nadmiernych połowów ryb Morza Bałtyckiego. A nie byłoby prościej, gdyby prezydent zadzwonił do premiera i powiedział mu: – Słuchaj, Mateusz. Jest taka petycja, żeby łowić mniej ryb. Co Ty na to? Jednak zamiast zadzwonić, prezydent będzie gasił światło. Można i tak, tylko czy premier zrozumie, o co chodzi prezydentowi, który porozumiewa się z nim za pomocą gaszenia światła?
Gaszenie światła to nie jedyna metoda działania prezydenta. Stosuje on również technikę wprost przeciwną, czyli zapalanie światła. Tę taktykę zastosował prezydent Duda wobec władz białoruskich, które wsadziły do ciupy kilku polskich działaczy oskarżając ich o wzbudzanie wrogości na tle narodowościowym i rehabilitację nazizmu. W odwecie za te represje wyświetlono na fasadzie Pałacu Prezydenckiego iluminację z wizerunkami Andżeliki Borys i Andrzeja Poczobuta ze Związku Polaków na Białorusi (na zdj.).
Iluminacja pojawiła się 25 marca. Minęły dwa dni. I co? I nic. Borys i Poczobut jak siedzieli, tak siedzą nadal. Prezydent Łukaszenka nie zwolnił ich i nie posypał głowy popiołem. Nie pomogła iluminacja, ani dyplomatyczna ofensywa prezydenta Dudy, który zadzwonił do Sekretarz Generalnej OBWE i wysłał list do prezydenta USA. Z pewnością prezydent Biden strasznie przejął się tą sprawą, o ile w ogóle zrozumiał, o co chodzi, zważywszy na to, że nie do końca ogarnia on, co się wokół niego dzieje. W każdym razie stosownej Iluminacji na Białym Domu nie było.
Pora na wnioski. Są państwa poważne i państwa niepoważne. Poważne państwa nie przyznają odznaczeń osobom, które plują im w twarz. Poważne państwa nie pozwalają na to, żeby inne państwa represjonowały ich mniejszości narodowe. Poważne państwa nie prowadzą polityki przy pomocy gaszenia i zapalania światła. Czy Polska jest państwem poważnym? Odpowiedzcie sobie sami.
Jeśli podobają się Państwu moje felietony i chcielibyście wesprzeć moją działalność publicystyczną, możecie to zrobić dokonując przelewu na poniższe konto PayPal. Będzie to dla mnie nie tylko wsparcie w wymiarze finansowym, ale również sygnał, że to, co robię, jest dla Państwa ważne i godne uwagi. Z góry dziękuję. Katarzyna Treter-Sierpińska https://www.paypal.me/katarzynats
Zobacz też:
