Holenderski badacz Ahmad Beydoun wskazuje, że Izrael miał używać amunicji zawierającej biały fosfor podczas działań w Libanie, m.in. w celu oddziaływania na ludność cywilną i wymuszania jej przemieszczania się. Doniesienia te wpisują się w szerszą debatę na temat stosowania tej substancji w konfliktach zbrojnych oraz reakcji społeczności międzynarodowej na podobne przypadki.
Biały fosfor jest środkiem dopuszczonym do użycia wojskowego, głównie jako zasłona dymna lub element oświetlenia pola walki. W praktyce jednak jego użycie wiąże się z poważnymi konsekwencjami humanitarnymi. Substancja zapala się w kontakcie z powietrzem i osiąga bardzo wysokie temperatury, powodując ciężkie oparzenia oraz długotrwałe obrażenia. Dodatkowo może stanowić zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzi także po zakończeniu działań zbrojnych.
Według raportów organizacji międzynarodowych, od października 2023 do końca 2024 roku mogło dojść do licznych przypadków użycia tej amunicji na terytorium Libanu, w tym również na obszarach zamieszkanych przez ludność cywilną. Tego rodzaju działania budzą szczególne kontrowersje ze względu na ryzyko dla osób niebiorących udziału w walkach oraz możliwość długofalowego skażenia terenu.
Kluczowa kwestia nie dotyczy samego posiadania tego typu środków, lecz sposobu ich użycia. Międzynarodowe prawo humanitarne nakłada obowiązek ograniczania skutków działań wojennych wobec ludności cywilnej. Stosowanie broni zapalającej w gęsto zaludnionych obszarach może zostać uznane za naruszenie tych zasad, zwłaszcza jeśli nie da się wyraźnie oddzielić celów wojskowych od cywilnych.
Podobne oskarżenia pojawiały się już wcześniej w kontekście działań w Strefie Gazy oraz podczas wcześniejszych operacji militarnych. Wskazuje to na powracający problem związany z użyciem kontrowersyjnych środków bojowych w środowisku miejskim, gdzie ryzyko dla ludności cywilnej jest szczególnie wysokie.
Część analiz sugeruje, że biały fosfor mógł być wykorzystywany nie tylko zgodnie z jego deklarowanym przeznaczeniem, lecz także w sposób pośrednio oddziałujący na ludność — np. poprzez tworzenie warunków zmuszających do opuszczenia określonych obszarów. Tego typu interpretacje wymagają jednak szczegółowej weryfikacji i oceny przez niezależne instytucje.
Izrael uzasadnia swoje działania koniecznością walki z organizacjami zbrojnymi, które często operują na terenach cywilnych. Tego rodzaju konflikty rzeczywiście stawiają przed stronami poważne wyzwania w zakresie przestrzegania prawa wojennego. Nie zmienia to jednak faktu, że obowiązek ochrony ludności cywilnej pozostaje jednym z podstawowych standardów prawa międzynarodowego.
W związku z pojawiającymi się doniesieniami coraz częściej pojawiają się wezwania do ich niezależnego zbadania oraz do oceny zgodności prowadzonych działań z obowiązującymi normami. Sprawa ta wpisuje się w szerszą dyskusję o granicach dopuszczalnych metod prowadzenia wojny oraz o odpowiedzialności państw za skutki ich działań.
Komentarz: Obecna wojna tocząca się na Bliskim Wschodzie, sprowokowana przez koalicję USA-Izrael, prowadzona jest bez jakiegokolwiek poszanowania dla praw człowieka, co pokazuje hipokryzję tych dwóch państw.