W Tarnowie odsłonięto tablicę upamiętniającą działalność Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukraińskiej Republiki Ludowej, które w latach 1920–1921 funkcjonowało tam na emigracji. Uroczystość odbyła się przy ul. Goldhammera 3, w budynku dawnego hotelu Zoldingera — miejscu, gdzie po wycofaniu się władz URL z terenów zajętych przez bolszewików działał resort odpowiedzialny za ukraińską dyplomację.
W wydarzeniu uczestniczyli minister spraw zagranicznych Ukrainy Andrij Sybiha, ambasador Ukrainy w Polsce Wasyl Bodnar, konsul generalny Ukrainy w Krakowie Wiaczesław Wojnarowśkyj, a także przedstawiciele polskich i ukraińskich instytucji publicznych, historycy, dyplomaci oraz mieszkańcy miasta.
Tarnów odegrał szczególną rolę w historii ukraińskiej emigracji politycznej po upadku Ukraińskiej Republiki Ludowej. Po ewakuacji władz ze Stanisławowa miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków funkcjonowania ukraińskich struktur państwowych na uchodźstwie. Działały tu instytucje administracyjne oraz placówki odpowiedzialne za utrzymywanie kontaktów międzynarodowych. W tym samym czasie w hotelu Bristol przy ul. Krakowskiej mieściły się siedziba rządu URL oraz Główna Kwatera Atamana Symona Petlury.
Podczas uroczystości Andrij Sybiha podkreślił znaczenie zachowania pamięci o miejscach związanych z historią ukraińskiej państwowości i dyplomacji. Zaznaczył, że Tarnów zajmuje wyjątkowe miejsce zarówno w dziejach ukraińskiej służby zagranicznej, jak i w historii relacji polsko-ukraińskich.
Szef ukraińskiej dyplomacji przypomniał również, że mimo dramatycznej sytuacji politycznej i militarnej przedstawiciele Ukraińskiej Republiki Ludowej utrzymywali aktywne kontakty międzynarodowe oraz koordynowali działalność zagranicznych placówek dyplomatycznych. Ukraińskie przedstawicielstwa działały wówczas m.in. w Polsce, Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Turcji i Szwajcarii.
Minister zaznaczył także, że działalność emigracyjnych władz URL pozwoliła zachować ciągłość idei ukraińskiej państwowości. Podkreślił przy tym rolę Polski, która udzieliła schronienia ukraińskim instytucjom i umożliwiła im dalsze funkcjonowanie na emigracji.
Komentarz: Powyższy artykuł stanowi dobitny dowód na to, że obecny szef ukraińskiego MSZ chce poszerzać narrację o ukraińskiej państwowości także poza współczesne granice Ukrainy. Co będzie dalej — czas pokaże.