Rozbudowa oczyszczalni „Czajka” to był skok na kasę! Zarobili Niemcy, a Polacy mają ścieki w Wiśle

W 2012 roku ówczesny premier Donald Tusk uroczyście otworzył rozbudowaną i zmodernizowaną warszawską oczyszczalnię ścieków „Czajka”. Inwestycja kosztowała 3,7 mld złotych. Do położonej na prawym brzegu Wisły oczyszczalni pociągnięto dwa kolektory z lewobrzeżnej Warszawy. Kolektory ułożono pod korytem rzecznym. Po siedmiu latach oba kolektory uległy awarii i surowe ścieki spływają do rzeki. Nie wiadomo, kiedy kolektory zostaną naprawione. Nie wiadomo, jakie będą koszty naprawy. Nie wiadomo, czy w ogóle uda się naprawić kolektory.

Dlaczego nie wybrano wariantu z rurami przerzuconymi nad rzeką? Dlaczego nie zbudowano oddzielnej oczyszczalni na lewym brzegu Wisły? Dlaczego ówczesne władze Warszawy, z prezydent Hanną Gronkiewicz-Waltz na czele, zdecydowały się na taki wariant inwestycji, który – w stosunku do przepustowości – czyni z niej najdroższy obiekt tego typu na świecie? Na te pytania odpowiada inżynier Janusz Waś w rozmowie z Radiem Wnet. Są to wyjaśnienia szokujące. Okazuje się, że rozbudowa oczyszczalni „Czajka” była gigantycznym skokiem na kasę. Na inwestycji zarobili Niemcy, a Polacy mają ścieki w Wiśle.

Inżynier Waś wskazuje, że optymalnym rozwiązaniem byłoby rozdzielenie systemów oczyszczania ścieków na prawo- i lewobrzeżny. Takie rozwiązanie byłoby tańsze i bezpieczniejsze. Nie trzeba byłoby wtedy budować kolektorów pod Wisłą, które właśnie uległy awarii i nie wiadomo, czy w ogóle uda się je naprawić.

Inżynier Waś wyjasnia też, że ścieki zrzucane do Wisły powinny być napowietrzane i rozcieńczane wodą. Dlaczego tego się nie robi? W efekcie struga ścieków odtlenia wodę w rzece i mamy gotowy przepis na katastrofę ekologiczną, ponieważ ginie wszystko, co żyje w Wiśle. Inżynier pyta też, dlaczego natychmiast po awarii nie ułożono rur pływających, którymi przesyłano by ścieki zamiast zrzucać je do Wisły.

Waś wskazuje również, że oczyszczalnia „Czajka” jest za mała w stosunku do ilości ścieków z całego miasta i odprowadzanych do kanalizacji wód opadowych. „W związku z powyższym z góry się zakładało, że będzie się po cichu, na lewo, puszczało bokiem te nadmiary, bo oficjalnie tego się nie da zrobić” – wyjaśnia Waś. „To był klasyczny skok na kasę” – stwierdza. „Jest to najdroższa oczyszczalnia na świecie w przeliczeniu na 1m3 zdolności przepustowej. To jest paranoja” – konkluduje i dodaje, że za cenę kolektora, który właśnie uległ awarii, można było wybudować nową oczyszczalnię na lewym brzegu Warszawy. „Robiono byle co, byle jak, byle drogo i natychmiast” – podsumowuje inżynier Janusz Waś. Posłuchajcie.