Piekło warszawskich kobiet – Zieleniak na warszawskiej Ochocie (4–25 sierpnia 1944 roku)
Dr Dariusz Zielonka 1 min czytania
Śmiało można powiedzieć, że na warszawskiej Ochocie dokonała się zbrodnia, która dotknęła polskie dziewczyny i kobiety. Jest mniej znana od rzezi Woli, ale nigdzie indziej nie było tylu gwałtów i mordów dokonanych na Polkach przez niemieckich żołnierzy, ale przede wszystkich przez ich rosyjskich i ukraińskich żołdaków – głównie z brygady SS RONA (Rosyjska Ludowa Armia Wyzwoleńcza). Rzeź Ochoty to fala masowych pogromów, grabieży, podpaleń, rozstrzeliwań i gwałtów, jakie przetoczyły się przez warszawską dzielnicę Ochota w czasie powstania warszawskiego w dniach 4–25 sierpnia 1944 roku. Największe zbrodnie popełniono w obozie przejściowym na tzw. Zieleniaku (róg ul. Grójeckiej i Opaczewskiej). Ich sprawcą był głównie pułk brygady SS RONA. Ogółem śmierć poniosło ok. 10 tysięcy mieszkańców Ochoty i okolicznych dzielnic Warszawy. O szczegółach rzezi Ochoty opowiada dr Szymon Niedziela.
Przeczytaj:
R. Kurski: Józef Stalin i jego udział w Powstaniu Warszawskim
