Niemiecki „dokument”: Polska jak Trzecia Rzesza, Róża Thun jako ostatnia sprawiedliwa. Dość tego!

Niemiecka publiczna stacja NDR wyprodukowała film pt. „Polska stoi przed próbą – jedna kobieta walczy o swój kraj” (Polen vor der Zerreißprobe – Eine Frau kämpft um ihr Land). Do sieci trafił 22 grudnia. Taki „dobrosąsiedzki” prezent na Boże Narodzenie dostępny z polskimi napisami. Główną bohaterką dokumentu jest europosłanka Róża Thun z domu Woźniakowska. „Róża Thun walczy o duszę Polski. Krytykuje rządzącą partię Prawo i Sprawiedliwość, której antyeuropejski, antyimigrancki i coraz bardziej autorytarny reżim sprzeciwia się wszystkiemu, w co Thun wierzy” – taka informacja widnieje pod filmem.

Obejrzałam ten film dwukrotnie i – jako Polka – czuję się jakby napluto mi w twarz. Nie zamierzam udawać, że to deszcz pada. Jeśli polska eurodeputowana bierze udział w realizacji paszkwilu sporządzonego według propagandowych wzorców rodem z Trzeciej Rzeszy, nie mogę, nie chcę i nie będę milczeć. Skala manipulacji, jaka znalazła się w tym filmie, uprawnia do określenia go mianem goebbelsowskiej propagandy.

Spójrzmy zatem, w jaki sposób działa dzisiejszy niemiecki przemysł pogardy zohydzający Polskę i Polaków w oczach zachodniej opinii publicznej. Zobaczmy, jak haniebną rolę odgrywa w tym spektaklu Róża Thun przekonana o swojej bezkarności. Cóż bowiem można jej zrobić? Nic! Nie zostanie skazana za zdradę stanu, bo takie pojęcie we współczesnym świecie nie funkcjonuje. Ustrojona w piórka obrończyni demokracji Róża Thun może swobodnie pleść, co jej ślina na język przyniesie, a każde słowo krytyki obrócić przeciw krytykującemu przylepiając mu łatkę zwolennika dyktatury, faszysty lub nietolerancyjnego oszołoma. Jedyną karą, jaką za swoje działanie może ponieść Róża Thun, jest symboliczne ogolenie jej głowy, ponieważ fizyczne pozbawienie Thun kłaków przy pomocy brzytwy, tak jak to praktykowano w stosunku do kobiet kolaborujących z niemieckim okupantem w czasie II wojny światowej, nie jest dziś dopuszczalne. Niech zatem ten felieton będzie symbolicznym ogoleniem głowy antypolskiej propagandystki szkalującej Polskę w niemieckich mediach. Niech będzie anatemą i wskazaniem, że Róża Thun nie jest godna, aby uczciwy Polak podawał jej rękę. Za daleko poszło już to niemieckie plucie na Polskę z udziałem polskich polityków z opozycji. Dość!

Jaka była narracja antypolskiej propagandy Goebbelsa w 1938 roku? Według niemieckiej propagandy Polska razem z Anglią i Francją knuły napad na Niemcy. Rzesza oferowała Rzeczypospolitej sprawiedliwe zmiany terytorialne nad Bałtykiem (sprawa Gdańska i „korytarza”), ta zaś mamiona przez Londyn, rozwinęła wobec Niemców agresywną politykę. Warszawa okazując swoją dumę i nieustępliwość odrzucała dialog z Berlinem, szykując jednocześnie zamach na pokój w Europie. Niemcy nie mogły pozostać obojętne, w związku z czym były gotowe dać Polsce odpór w razie zdradzieckiego najazdu. Na koniec powtórzono w mediach niemieckich, że Polacy zaatakowali niemieckie obiekty (dywersja w Gliwicach), a w tej sytuacji Adolf Hitler musiał odpowiedzieć siłą.

Jak wygląda narracja antypolskiego filmu propagandowego wyprodukowanego przez niemiecką telewizję publiczną, w którym Roża Thun gra pierwsze skrzypce? Oto główne tezy tego filmu: Polska odwraca się plecami do Europy Zachodniej; sfanatyzowane tłumy podążają za oszalałym z nienawiści „Fuhrerem”, który chce odciąć Polskę od świata zewnętrznego; osoby protestujące przeciw „państwu policyjnemu” są aresztowane podczas legalnych manifestacji  i nękane przez prokuraturę; Róża Thun „występuje przeciw bezprawnym interwencjom policji, przeciw dominacji państwa, która wielu przypomina czasy komunizmu”; młodzież szkolna jest nękana przez nauczycieli i policję, gdy chce rozmawiać o demokracji; w podręcznikach szkolnych szczuje się polskie dzieci przeciw imigrantom i uczy się je pogardy dla drugiego człowieka; w polskim społeczeństwie tkwią „ciemne siły”, których nie ma kto okiełznać; telewizja publiczna sieje „nienawiść i niezgodę”; Polacy stają się eurosceptykami pod wpływem „rozdrapywania starych ran” i antyniemieckiej retoryki Jarosława Kaczyńskiego; żądanie reparacji wojennych jest nieuzasadnione, ale „trafia w Polsce na podatny grunt”; Marsz Niepodległości został zorganizowany przez „ugrupowania, które grożą Róży Thun śmiercią”, a marsz podoba się polskiemu ministrowi spraw wewnętrznych; Thun atakowana jest za to, że poślubiła Niemca; Polacy wyładowują na niej swoją „niszczącą” nienawiść do Niemców; budynek Parlament Europejskiego jest dla przerażonych reżimem PiS Polaków enklawą wolności, do której przybyli niemal ze łzami w oczach; Róża Thun pracowicie zabiega o zagraniczną pomoc dla zmierzającej ku dyktaturze Polski; Polska rozbija europejska rodzinę; „Polska chce zniszczyć Europę i robi to świadomie”; grożenie Polsce karami finansowymi jest nie tylko usprawiedliwione, ale wręcz konieczne; rząd PiS z premedytacją niszczy Puszczę Białowieską; polska prowincja to ciemnota, która wierzy księżom katolickim powtarzającym „propagandę PiS”; policja zastrasza opozycję i uczestników antyrządowych protestów, ale ci nie poddają się i są gotowi na ofiary; PiS dokonuje zamachu na sądownictwo; wolności obywatelskie są odbierane „krok po kroku”; propisowscy dziennikarze donoszą do prokuratury.

Film kończy się sceną z Marszu Niepodległości i komentarzem: „Obecnie nie wydaje się możliwe powstrzymanie mas pragnących Polski białej i katolickiej, mas idących na konfrontację z UE. Niedawno sześciu polskich europosłów (w tym Róża Thun) zostało symbolicznie powieszonych na szubienicy. Tym razem policja nie reagowała. Może się okazać, że w swojej walce o otwartą i demokratyczna Polskę Róża Thun będzie coraz bardziej osamotniona, lecz nie zamierza przestać walczyć.”

Jak widzicie, narracja paszkwilu wyprodukowanego przez  niemiecką telewizję NDR jest identyczna z retoryką Goebbelsa: Polska jest agresorem, który odrzuca niemieckie propozycje dialogu; Polska jest niszczycielem, którego trzeba powstrzymać; Niemcy chcą pokoju, Polska chce wojny! A Róża Thun nie tylko tę narrację legitymizuje, ale wręcz buduje tłumacząc Niemcom, jaka ta dzisiejsza Polska jest straszna. Po prostu hitlerowska Trzecia Rzesza, w której kilku sprawiedliwych usiłuje „obronić demokrację’. A ostatnia sprawiedliwa to Róża Thun z biała różą, patrząca smutnym wzrokiem na to polskie zdziczenie, nienawiść i agresję. Ostatnia sprawiedliwa, która nigdy się nie podda.

To, co tym filmem zrobiła niemiecka telewizja i Róża Thun z domu Woźniakowska, jest podłością przekraczającą wszelkie granice. Tolerowanie tego typu antypolskiej propagandy pełnej kłamstw i manipulacji jest niedopuszczalne. Nie miejmy jednak złudzeń: ani telewizja NDR, ani Thun nie odpowiedzą za to karnie. Ale musimy zrobić, co w naszej mocy, aby odpowiedzieli moralnie. Róża Thun to obrzydliwa paszkwilantka plująca na swoja Ojczyznę i nie może to zostać ani zapomniane, ani wybaczone. Jeśli bowiem zapomnimy i wybaczymy, to tak jakbyśmy napluli na pamięć Polaków pomordowanych przez Niemców, którzy zabijali polskich „untermenschów” natchnięci goebbelsowską propagandą. Ta propaganda powraca dziś echem w filmie stacji NDR, a Róża Thun daje jej swoją twarz. Jeśli to nie jest kolaboracja ze spadkobiercami nazistowskich zbrodniarzy, to co to jest?

Gdy na twitterze opublikowałam ten film opatrując go wpisem o treści: „Tysiącletnia Rzesza zrobiła film o „martyrologii” Róży Thun. Ja jestem z domu Treter. I mówię: ogolić tę szwabską kolaborantkę Woźniakowską!”, jeden z internautów stwierdził, że powinnam za to odpowiedzieć przed sądem, powinna się mną zająć policja i że zrobił screen, gdyby wpis zniknął. Odpisałam mu tak: „Ten wpis nie zniknie. Jeśli @rozathun życzy sobie wytoczyć mi sprawę, jestem do usług. Właśnie piszę felieton o tym filmie spłodzonym według propagandowych wzorców rodem z Trzeciej Rzeszy. Jeszcze dziś pojawi się na @wPrawopl”.

Niniejszym dotrzymuję słowa. Felieton powstał. Tym felietonem symbolicznie golę głowę „szwabskiej kolaborantce Woźniakowskiej”. Jej skandaliczny występ w agitce sporządzonej według goebbelsowskich wzorców to najbardziej ohydna i plugawa rzecz, jaką obejrzałam. I proszę nie ubliżać mojej inteligencji polit-poprawnym bredzeniem o tym, że Róża Thun wyłącznie wyraziła swoją opinię, do czego ma niezbywalne prawo. Róża Thun nie wyraziła opinii – ona z pełną premedytacją wzięła udział w produkcji ubliżającego Polakom propagandowego gniota rodem z Trzeciej Rzeszy. Wtedy na Niemców mówiliśmy szwaby. Dziś antypolski paszkwil wyprodukowany przez niemiecką telewizję publiczną daje nam wszelkie prawo do powrotu do tego określenia. Takie paszkwile produkowały szwaby! Dziś też produkują je szwaby! A Woźniakowska w tym szwabskim przedsięwzięciu uczestniczy! WSTYD!!!