Niemcy zapowiadają utworzenie obozów dla osób łamiących kwarantannę. Powtórka akcji „Żydzi roznoszą tyfus”
Katarzyna Treter-Sierpińska 3 min czytania
We wtorek (19.01.2021) ma odbyć się spotkanie niemieckich władz federalnych i landowych w sprawie wydłużenia i zaostrzenia lockdownu jako metody walki z nową mutacją koronawirusa wykrytą w Wielkiej Brytanii. Jednym z proponowanych rozwiązań jest wprowadzenie godziny policyjnej w całym kraju oraz nakaz noszenia maseczek ochronnych FFP2. Takie rozwiązania wdrożyła już Bawaria.
Pojawił się także pomysł tworzenia obozów dla osób łamiących warunki kwarantanny. Według raportu „Welt am Sontag” w Badenii-Wirtembergii osoby te mają być przetrzymywane w dwóch klinikach, które jako miejsca izolacji są stale monitorowane przez służby bezpieczeństwa. Szlezwik-Holsztyn zamierza przetrzymywać osoby łamiące kwarantannę na terenie ośrodka dla nieletnich Moltsfelde. W Saksonii budowany jest obecnie „obiekt noclegowy”, który będzie wykorzystywany do takich celów. W Brandenburgii osoby łamiące kwarantannę mają trafiać do ośrodka dla uchodźców.
Eksperci prawni zapewniają, że rządy landowe mają uprawnienia do zatrzymywania ludzi za łamanie przepisów dotyczących kwarantanny zgodnie z ustawą o ochronie przed chorobami, uchwaloną przez niemiecki Bundestag w marcu i odnowioną w listopadzie – informuje „Die Welt”.
Mój komentarz: Jak to mówią – od rzemyczka do koniczka. Zaczyna się od zamykania restauracji, a kończy na zamykaniu w obozach. Niemcy mają bogate doświadczenie w tego typu działaniu. Tradycja zobowiązuje, więc nic dziwnego, że niemieckie władze sięgają do znanych sobie wzorców. Zamykanie ludzi w domach to za mało. Trzeba ich zamykać w obozach, które dla niepoznaki nazywa się „obiektami noclegowymi”.
Przypominam, że podczas II wojny światowej Niemcy tworzyli getta i zakazywali ich opuszczania pod pretekstem epidemii tyfusu. Oto fragment artykułu pt. „Nie kupujmy garderoby od żydów”, opublikowanego w niemieckiej gadzinówce „Nowy Kurier Lubelski” w 1941 roku:
– Tyfus plamisty, tę groźną chorobę, pociągającą wielkie ilości ofiar, roznosi wesz odzieżowa, nazwana tak z tego powodu, że gnieżdżą się w zakładkach odzieży, pod kołnierzem, w kieszeniach itd. (…) Jak świat światem żydzi zawsze byli rozsadnikami chorób, czemu też zawdzięczają fakt, że władcy dawnych czasów zamykali ich, podobnie jak dzisiaj, w odrębnych dzielnicach t. zw. „gettach”. (…) Każdego napotkanego na targu polskim żyda oddawajmy bezzwłocznie w ręce policji. Postępujmy tak nie tylko w interesie własnym, lecz całego społeczeństwa. Tak samo nie handlujmy z żydami, bowiem ubijając dobry nawet z nimi interes wiedzmy, że każdej chwili możemy nabyć bezpłatnego lokatora na własnym ubraniu w postaci zarażonej tyfusem wszy. Bądźmy bezkompromisowi w walce z zawszonym żydostwem, ponieważ jedynie w ten sposób możemy uchronić siebie i bliźnich od nieszczęścia choroby.
Jeśli komuś wydaję się, że nie wolno porównywać tzw. walki z koronawirusem do metod antyżydowskiej polityki III Rzeszy, wyjaśniam, że nie tylko można, ale nawet należy. Tyfus to choroba o wiele groźniejsza i bardziej śmiertelna niż covid. Śmiertelność tyfusu sięga nawet 60%. Wykorzystanie zagrożenia tyfusem do wdrożenia polityki izolacji, a następnie eksterminacji Żydów, przebiegało przy wykorzystaniu takich samych metod propagandowych, jakich używa się dziś do straszenia ludzi koronawirusem. Godzina policyjna, szukanie „winnych” w postaci uczestników wesel lub świątecznych spotkań rodzinnych, policja zajmująca się ściganiem gości restauracji, zapowiedź obozów dla „zakażonych” i certyfikatów wprowadzających segregację sanitarną to jest kopia niemieckich metod z czasów II wojny światowej. I oczywiście ma to być dla naszego dobra i ochrony przed chorobą. Zupełnie jak w niemieckiej gadzinówce z 1941 roku.
Źródło informacji: dw.com, tagesspeigel.de, welt.de
Zobacz też:
