Maryja Królowa Polski – Wierna Matka narodu Polskiego

Maryja, Matka Chrystusa jest w przedziwny sposób złączona z narodem Polskim. Przez wieki w trudnych latach kryzysów, związanych z licznymi wojnami i klęskami, jakie nawiedzały nasz kraj, Maryja była tarczą i obroną przed każdym złem mającym spaść na naród polski.  Dziś obchodząc święto Maryi Królowej Polski warto przybliżyć jej Królowanie nad polskim narodem.

W roku 1608 ojciec Juliusz Mancinelli, jezuita, w czasie modlitwy miał widzenie Najświętszej Maryi Panny, która ukazała się przed nim w całym swoim królewskim majestacie. Pragnąc pozdrowić ją tytułem, jaki sobie Królowa Nieba życzy, usłyszał jej słowa: A czemu Mnie Królową Polski nie zowiesz? Ja to królestwo wielce umiłowałam i wielkie rzeczy dlań zamierzam, ponieważ osobliwą miłością ku Mnie pałają jego synowie¹.

W momencie wielkiej próby narodowej, jaką dla Rzeczypospolitej był najazd szwedzki, Król Polski Jan Kazimierz 1 kwietnia 1656 roku w katedrze lwowskiej, klęcząc przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej, złożył zawierzenie Rzeczypospolitej opiece Matki Chrystusa i ogłosił ją Królową Polski².

Sercem duchowym Polski jest Częstochowa. Po śmierci Króla Kazimierza Wielkiego, który zajął Ruś Czerwoną, terenami tymi z majestatu króla Ludwika Węgierskiego sprawował Władysław książę na Opolu. W czasie objazdów powierzonych sobie dóbr zwrócił uwagę na obraz Matki Bożej, przechowywany na zamku w Bełzu. Według legendy, materiałem na obraz miał być stolik zrobiony przez samego Jezusa, a namalowany przez św. Łukasza. Po udanym odparciu najazdu Tatarskiego na Bełz, w czasie którego jedna ze strzał tatarskich miała uszkodzić wizerunek Maryi, książe Opolski postanowił przenieś

obraz na tereny, gdzie byłby bezpieczniejszy. Według podań pobożny książę chciał przewieźć obraz do Opola, jednak gdy jego orszak znalazł się na miejscu dzisiejszej Jasnej Góry, w czasie snu miał widzenie Matki Bożej, która wyraziła pragnienie pozostania na tym miejscu na zawsze³. Od tego momentu rozpoczęła się obecność Maryi na Jasnogórskim wzgórzu.

8 września 1717 roku na cześć Królowej Korony Polski obraz Matki Bożej Częstochowskiej został ukoronowany, na mocy przywileju papieża Klemensa XI, następnie papież Leon XIII, na prośbę arcybiskupa Seweryna Morawskiego dekretem z dnia 18 kwietnia 1890 roku pozwolił, aby arcybractwo lwowskie N.M.P Królowej Korony Polskiej obchodziło swoje święto w pierwszą niedzielę maja. Następnie, 25 listopada 1908 roku Pius X pozwolił na Mszę Świętą Królowej Korony Polskiej na niedzielę 1 maja dla archidiecezji lwowskiej⁴.

Naród Polski, pomimo niewoli, był wierny swojej Matce i Królowej. Na łamy gazet trafiały informacje o wielkiej pobożności polskiego ludu. W 1906 roku, gdy grupa pątników wracała do domu, na komorze celnej żandarm pruski zarekwirował medalik z napisem wzywającym MB Częstochowską, Królową Korony Polskiej, aby broniła i zbawiła Polskę. Okradziony wiarus bronił swej własności, żądając jej zwrotu lub spłaty jej wartości. Nie mogąc odzyskać medalika (…) powiedział żandarmowi słowo, które ten uważał za obrazę. Wskutek tego incydentu, prokurator

opolski wytoczył proces. W jego wyniku wiarus został skazany na 20 marek grzywny za obrazę żandarma⁵.

Polacy wyjeżdżający za chlebem i pracą brali ze sobą wizerunek swojej Królowej, nawet w najodleglejsze obszary globu. W 1906 roku „Gazeta Świąteczna” publikowała wspomnienia księdza Cynalewskiego, który przez ponad 7 lat pracował na misjach w Patagonii. W czasie jednej z wizyt, gdy myślał, że zajechał do kolejnej wioski tubylczej, gdyż jej mieszkańcy ani ubiorem, ani swoimi domostwami nie różnili się od miejscowych, odkrył, że trafił do wioski zamieszkałej przez Polaków, a pierwszym dowodem na to okazał się obrazek Matki Bożej Częstochowskiej. Jak sam wspominał:  Tu, w tych olbrzymich stepach, tysiące mil od ziemi ojczystej, wśród pogańskiego plemienia, znalazłem trafem i jaby cudem Panią Jasnogórską, do której przytuliła się gromadka polskich wychodźców⁶.

Matka Najświętsza Królowa Polski była obecna w dziejowych wydarzeniach narodu Polskiego. Szczególnie widoczne stało się to w roku 1920. 27 lipca, gdy sowiecka armia parła ku Warszawie, a serca Polskie pełne były trwogi o los własny i narodu, który dopiero co odzyskał niepodległość, biskupi polscy zgromadzeni na Jasnej Górze wystosowali Akt poświęcenia Polski Najświętszemu Sercu Jezusa i ponownego obrania MB Królową Polski. W swoim akcie napisali : Najświętsza Mario Panno, oto my biskupi polscy, składając Ci w imieniu własnym i naszych diecezjan i w imieniu wszystkich wiernych synów Polski hołd i pokłon, obieramy Cię na nowo naszą Królową i Panią i pod Twoją przemożną uciekamy się obronę. Tutaj na Jasnej Górze, gdzie każdy kamień głosi cuda Twojej nad narodem naszym opieki, wyciągamy ku Tobie, Matko litości, błagalne ręce, byś w ciężkiej kraju naszego potrzebie przyszła nam z pomocą.Odrzuć wroga od granic naszej Ojczyzny, wróć krajowi naszemu upragniony pokój,ład i porządek, wypleń z serc naszych ziarno niezgody, oczyść dusze nasze z grzechów i wad naszych, abyśmy bezpieczni od nieprzyjaciół naszych, Tobie w czystości serca służyć i przez

Ciebie Boga i Pana naszego Jezusa Chrystusa czcić i chwalić mogli. Królowo Korony Polskiej, Tobie się oddajemy, Tobie się poświęcamy – broń i strzeż nas jako własność Swoją⁷.

I stał się cud, potwierdzony nie tylko przez stronę polską, lecz również sowieckich jeńców, wziętych do niewoli pod Warszawą w 1920 roku. Opowiadali oni, że gdy polskie wojsko ruszyło  do ataku na Wólkę Radzymińską czerwonarmistom na niebie ukazała się Potężna kobieta z oddziałem straszliwych skrzydlatych konnych rycerzy, ubranych w połyskujące stalowe zbroje, pokryte lamparcimi skórami. Wojsko stojące za Królową Nieba gotowało się do uderzenia na Armię Czerwoną⁸.

Matka Boża Częstochowska stała się symbolem Polski i jej wizerunek był ostoją dla udręczonego ludu polskiego. Jak podawała prasa, w paczkach dla Polonii w Brazylii w roku 1933 roku znalazł się, obok opłatka z gałązką choinki, wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej od księdza Prymasa z życzeniami. Podarunek ten sprawił wielką radość Polakom zza oceanu⁹.

W okresie wielkich prób dla naszej wiary warto przywołać słowa, jakie zapisał O. Alfons Jędrzejewski w roku 1935 na temat Bożej Opieki: Kto kocha Polskę, kto chce dobra ludu, niechaj wierzy i działa, jak wierzyli i działali Ojcowie. Niechaj odnowi dawny i święty obyczaj odbywania pielgrzymek na Jasną Górę. Niech Bóg Wszechmogący natchnie nas dobrą myślą służenia Kościołowi katolickiemu pod opieką Marji, która zawsze umiłowanej Polsce przyjdzie z pomocą. Ufajmy tylko, że jak cuda tworzą wiarę, tak wiara stworzy cuda nowe¹⁰.