Kościół katolicki w Polsce, we współpracy z instytucjami państwowymi, przygotowuje się na ewentualne sytuacje kryzysowe. Specjalna grupa powołana przez Konferencję Episkopatu Polski, działająca wspólnie z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministerstwem Obrony Narodowej, opracowuje plan działań obejmujący m.in. ewakuację zabytków, pomoc uchodźcom, tworzenie korytarzy humanitarnych oraz organizację miejsc schronienia.
Temat współpracy Kościoła i państwa w zakresie reagowania na zagrożenia był omawiany w połowie marca podczas spotkania przedstawicieli rządu z biskupami, które odbyło się w Sekretariacie Generalnym Konferencji Episkopatu Polski. Rozmowy dotyczyły przede wszystkim koordynacji działań pomocowych w przypadku klęsk żywiołowych, katastrof naturalnych oraz innych sytuacji nadzwyczajnych.
Przewodniczący Episkopatu podkreślił, że Kościół – podobnie jak administracja publiczna – nie pozostaje bierny wobec potencjalnych zagrożeń i przygotowuje konkretne rozwiązania na wypadek kryzysu. Wskazał również, że obawy związane z możliwością eskalacji konfliktów w regionie są obecne, jednak podejmowane działania mają na celu odpowiednie przygotowanie struktur kościelnych i społecznych.
W ramach tych przygotowań utworzono zespół złożony z przedstawicieli różnych instytucji, w tym organizacji charytatywnych posiadających doświadczenie w niesieniu pomocy humanitarnej. Wspólnie opracowywane są procedury, które mają umożliwić sprawne reagowanie w sytuacjach zagrożenia.
Istotnym elementem systemu wsparcia ma być rozbudowana sieć parafii, szczególnie w mniejszych miejscowościach, gdzie więzi społeczne są silniejsze, a lokalne społeczności lepiej się znają. To właśnie tam pomoc może być organizowana najszybciej i najskuteczniej.
Podkreślono również, że duchowni są przygotowywani do pełnienia ważnej roli w sytuacjach kryzysowych. Otrzymują oni specjalne wytyczne oraz uczestniczą w szkoleniach i warsztatach, które mają pomóc im w skutecznym działaniu w przypadku zagrożeń. W proces ten zaangażowane są organizacje posiadające duże doświadczenie w pomocy cywilnej.
Biskupi są na bieżąco informowani o postępach prac i – jak zaznaczono – panuje w tej kwestii szeroka zgoda co do konieczności podejmowania działań na rzecz bezpieczeństwa obywateli.
W ramach współpracy państwo deklaruje również wsparcie materialne dla parafii na wypadek sytuacji kryzysowej. Ma ono obejmować m.in. dostęp do generatorów prądu, zapasów wody, leków oraz środków higieny.
Przedstawiciele administracji publicznej wskazują, że współdziałanie z Kościołem może stanowić istotny element wzmacniania bezpieczeństwa lokalnego, szczególnie w kontekście szybkiego reagowania i organizacji pomocy.
Kościół w Polsce dysponuje rozbudowaną strukturą parafialną – według najnowszych danych funkcjonuje ponad 10 tysięcy parafii, z czego większość stanowią parafie diecezjalne. Najwięcej z nich znajduje się w południowej i zachodniej części kraju, co dodatkowo zwiększa potencjał organizacyjny w sytuacjach wymagających szeroko zakrojonej pomocy.
+
Dziękujemy za to info….czyli już w połowie marca kombinowali…po czym już 21.03 br sobie ogłosili w liście kep-u „sztamę” z plemieniem żmijowym
Episkopat, czyli banda brzuchatych samców na sznureczkach koszernych globalistów niech się przygotuje sama na wojnę którą zrobią im Polacy mający dość zdrajców i innych zaprzańców oraz bluźnierców.
W razie wojny te parszywe judasze w purpurowych czapeczkach judzić do wojny w obronie ,,narodu wybranego” oraz ich koszernych interesów. O takiego WAŁA KOZAKIEWICZA!!!
Kościół do wojny może tylko przygotować na jeden sposób: Wezwać wszystkich do życia wstanie łaski uświęcającej, a księży do stałych dyżurów w konfesjonałach. I oczywiście episkopat winien dokonać publicznego aktu ekspiacji za ubliżanie w liście z 22.3.2026 Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi, błagając go o przebaczenie za twierdzenie, że nie jest on jedynym Zbawicielem świata.
A lud Boży niech studiuje katechizm Piusa X, by poznać wiarę katolicką i wedle niej w tych krytycznych dniach żyć..
Wy znowu nie chcecie jasno powiedzieć,że biskupi po owym liście są apostatami, czyli poza Kościołem. Apostazja jest nie do odpuszczenia.
Akt apostazji całego bez wyjątku episkopatu jest sprawą poważną. Napisanie przy tym listu „pasterskiego” naszpikowanego herezjami napełnia grozą. Poparcie schizmy luterańskiej, a więc de facto przyłączenie się do niej to nie delikt kawalerski. Jednakże najstraszniejsze jest ubliżanie Synowi Bożemu i Matce Najświętszej. Za to może spotkać nas kara Boża, jeśli się od tego nie odetniemy.