P. Krzemiński: Profesora Hartmana problemy z logiką
Paweł Krzemiński 3 min czytania
Profesor Hartman znany jest ze swojej obrazoburczej publicystyki. Nie zamierzam jej oceniać innymi epitetami, sprawiłoby to profesorowi satysfakcję. Z wykształcenia jest on filozofem, a także etykiem. Oczkiem w głowie tego publicysty jest zagadnienie religii, z którą zawzięcie walczy, szczególnie z chrześcijaństwem, mozazaizm jest dla niego akceptowalny.
W swoim tekście „Dekalog uczciwego wierzącego”, który jest dostępny na blogu profesora i do którego odsyłam, autor stara się wyjaśnić, że chrześcijanie nie wyznają żadnego dekalogu, który jest żydowski, ponieważ czczą człowieka. Pomijam inne elementy tekstu, które nie wydają mi się istotne.
Jak zwykle przeszkadza oświeconym bóstwo Jezusa Chrystusa. Obraża to ich rozum i pojęcie logiki. O ile przewyższa chrześcijaństwo judaizm, który każe wierzyć tylko w jednego Boga! Ile w takim myśleniu ignorancji… Całe zjawisko intelektualne zostało opisane w broszurce Teodora Jeske-Choińskiskiego pt. „Żydzi oświeceni”. Zachęcam wszystkich do lektury publicystyki tego wybitnego historyka i literata.
Zacznijmy od tego, że boskość Mesjasza wynika nie pośrednio, a bezpośrednio z tekstów Starego Testamentu, które w wielu miejscach zapowiadają nadejście Syna Bożego, który będzie jego głosem w świecie. Nie został on rozpoznany przez swój lud i prawdopodobnie już nigdy nie będzie. Boskość Chrystusa nie jest zaprzeczeniem judaizmu co dogłębnie wyjaśnił żydowski pisarz Roman Brandstaetter, jego powieść „Jezus z Nazaretu” bije żydowskością w każdym słowie i bardzo dobrze. Nawrócenie tego człowieka jest wielkim świadectwem, które może być światłem dla Żydów. Religia żydowska swoje wypełnienie zawdzięcza właśnie Chrystusowi, a to że dzięki niemu Bóg stał się Ojcem wszystkich, także pogan, a nie ekskluzywnym bóstwem jednego narodu, to zupełnie inna sprawa. Tak to boli, choć nie potrafię zrozumieć tego bólu, wiem, że to niepojęte dla profesora. I teraz właśnie prawdopodobnie pojawi się zarzut żydożerstwa i antysemityzmu. Za każdym razem tak się będzie dziać, kiedy podważy się wyjątkowość Żydów. No cóż uważam, że wszyscy ludzie mają taką samą godność i w równym stopniu zasługują na Boga. Mój język jest i tak wyjątkowo eufemistyczny, profesor Hartman nie bierze jeńców, „wali” w chrześcijan czym tylko może. Ostrością sądów dorosnąć może mu tylko wspomniany wyżej intelektualista Jeske-Choiński, ale nie języka. Ten profesora jest nieprzebijalny. Godzi w samo serce, godzi w rozum, atakuje świętość każdego chrześcijanina. Ten nie ma uczuć?
Jan Hartman w swoim tekście stworzył własny dekalog. Zarzeka się, że każdy komu bliska jest prawda i logika powinien go wyznawać. A więc sprawdźmy jak jest z tą logiką. Punkt 5 tego dekalogu mówi o tym, żeby nie wywyższać się uważając cudze wierzenia za głupstwo i legendę. Punkt 10 traktuje o tym aby nie obrażać wierzących w stwórczego Ducha modleniem się do człowieka.
Czyli katolik ma szanować judaizm i nie uznawać go za legendę, ale już profesor Hartman wiarę w Chrystusa może uważać za legendę. Bo Jezus Chrystus jest Bogiem, ale też jest człowiekiem. Naprawdę Bóg ma być jakimś metafizycznym duchem, który jest odrealniony od człowieczego bólu? Czy też prawdziwy Bóg wchodzi w ludzkie nieszczęście, staje się tym kim my jesteśmy, czuje wszystko to, co odczuwa zagubiona ludzkość, bije jej sercem? To co piszę nie obraża żadnej wiary!
Opisany obrazek nie jest bynajmniej śmieszny. Jest to straszny obrazek. Obrazek osoby wykształconej, znanej z wielu tekstów, która ma filozofię w małym palcu. A jednak z nienawiści do chrześcijan popełnia prawdopodobnie świadomy błąd logiczny, który jest tak głupi, że powstydziłby się go licealista.
Pomimo tego, że jest to przykry przykład, tego co niewiara czyni z rozumem, należy o tym pisać. Jeżeli nie my, to kto?
Przeczytaj także:
