Koalicja Obywatelska uzyskuje najwyższe poparcie w najnowszym badaniu opinii publicznej, jednak – według symulacji mandatowej – nie byłoby ono wystarczające do samodzielnego utrzymania władzy. Sondaż został przeprowadzony na zlecenie „Gazety Wyborczej” przez pracownię Opinia24.
Badanie zrealizowano w dniach 27–30 kwietnia 2026 roku metodą CATI i CAWI na reprezentatywnej próbie 1002 dorosłych mieszkańców Polski.
Wyniki wskazują, że Koalicja Obywatelska cieszy się poparciem na poziomie 31,6 proc., wyraźnie wyprzedzając Prawo i Sprawiedliwość, które uzyskało 21,6 proc. wskazań respondentów.
Do Sejmu weszłyby jeszcze trzy ugrupowania: Konfederacja Wolność i Niepodległość z wynikiem 12,2 proc., Konfederacja Korony Polskiej Grzegorza Brauna – 8,2 proc. oraz Nowa Lewica z poparciem 7 proc. Pod progiem wyborczym znalazłyby się Polska 2050 (2,2 proc.), Polskie Stronnictwo Ludowe (2,8 proc.) oraz Partia Razem (3,5 proc.).
W oparciu o przyjęty model przeliczeniowy, uwzględniający wyniki wyborów parlamentarnych z 2023 roku oraz wyborów prezydenckich z 2025 roku, szacowany rozkład mandatów przedstawiałby się następująco: Koalicja Obywatelska zdobyłaby 196 mandatów, a Nowa Lewica 24, co łącznie dawałoby 220 miejsc w Sejmie. To wynik niższy od bezwzględnej większości wynoszącej 231 mandatów, potrzebnej do samodzielnego rządzenia.
Po stronie opozycji Prawo i Sprawiedliwość uzyskałoby 135 mandatów, Konfederacja 63, a Konfederacja Korony Polskiej 42 mandaty. Łącznie ugrupowania opozycyjne mogłyby liczyć na 240 miejsc w izbie niższej parlamentu.
Istotnym czynnikiem wpływającym na ostateczny wynik pozostaje wysoki odsetek niezdecydowanych wyborców, wynoszący 7,9 proc. Równie ważna będzie także konfiguracja ewentualnych koalicji wyborczych wśród mniejszych ugrupowań, które w praktyce mogą ulec przekształceniom w okresie poprzedzającym głosowanie.
Sondaże, badania opinii, preferencje – jedna wielka ściema. W zależności od zleceniodawcy wyniki są kształtowane i formułowane tak, by zadowolić sponsorów.
Prawdziwy „cyrk” zaczyna się jednak na krótko przed terminem wyborów.
Niestety przyznać trzeba, że wzorem II RP polski parlament od zawsze bardziej zajęty jest walką pomiędzy partiami, obsadzaniem stanowisk i dzieleniem włosa na czworo niż realną pracą dla dobra Polski.
Jest przy tym multum oskarżeń, pomówień, gróźb i zapewnień skwapliwie relacjonowanych przez usłużne skundlone media.
Jaka walka między partiami? W kwestiach zasadniczych PO-PiS wraz ze swoimi przystawkami idą rączka w rączkę. To, że od czasu do czasu nawzajem się młotują, to jeno teatrzyk dla gawiedzi i show dla mniej lotnych tubylczych wyborców, co to pojęcia nie mają na czym polega inżynieria społeczna. Kiedyś jeden z PO-PiSiaków w chwili szczerości wcielił się w mordochlapa i opowiedział, jak to na wizji mało sobie wzajemnie oczu nie wydrapali, a po programie wspólnie udali się na zakrapianą kolację. Albo duet niczym z filmu „Głupi i głupszy”, czyli Joński i Szczerba, gdy totalną opozycją byli, to praktycznie co tydzień wykrywali aferę u pisiorów. Lata lecą, a żaden pisiak w lochu nie siedzi. Także myśleć trzeba i nie sądzić, że to wszystko naprawdę.
Taka walka jak napisałem. Bitwa o koryta, stanowiska w spółkach skarbu państwa, o lokalne miejsca decyzyjne.
Orlen, PGE, KGHM, PZU, Tauron, Enea, Grupa Azoty, GPW, Totalizator Sportowy i kilkaset innych miejsc w których leżakują konfitury. A że kierować zaczynają kompletni analfabeci jest jak jest.
Do tego dochodzą „dodatki” od „atrakcyjnych zagranicznych kontrahentów”.
A jak już o filmach, to w sejmie: „moja jest tylko racja i to święta racja. Bo nawet jak jest twoja, to moja jest mojsza niż twojsza. Że właśnie moja racja jest racja najmojsza!” Dalej zaś z przykrością stwierdzić należy, że aktualność „modlitwy” z tego samego filmu wciąż poraża swoją aktualnością:
„Gdy wieczorne zgasną zorze,Zanim głowę do snu złożę, Modlitwę moją zanoszę Bogu Ojcu i Synowi: Dopierdolcie sąsiadowi! Dla siebie o nic nie wnoszę, Tylko mu dosrajcie, proszę”…