Katarzyna TS: Głupie i niebezpieczne pytania referendalne prezydenta Dudy. Weźmiecie udział w tej hucpie?

Poznaliśmy dziś 15 pytań, które prezydent Andrzej Duda chce zadać Polakom w referendum dotyczącym zmiany konstytucji. Czytając je byłam najpierw zdumiona, a potem ogarnęło mnie przerażenie. Prezydent Duda postanowił zagrać w bardzo niebezpieczną grę, a wszystko po to, żeby napędzić frekwencję. Jak zmusić Polaków, żeby ruszyli tyłki i poszli na referendum, a do tego zagłosowali za zmianą konstytucji? Jednym trzeba pokazać kij, a drugim marchewkę. I to właśnie znajdujemy w zestawie pytań, z których dla prezydenta Dudy tak naprawdę liczy się wyłącznie pytanie o „wzmocnienie kompetencji wybieranego przez Naród Prezydenta w sferze polityki zagranicznej i zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej”. Reszta to dodatki, z których część jest głupia, a część po prostu niebezpieczna.

Zacznijmy do pytań głupich. Zaliczam do nich pytania o zapisanie w konstytucji wszelkich deklaracji o „szczególnej ochronie” i „szczególnym wsparciu”. To oczywiste, że większość Polaków chce od państwa takiej ochrony i wsparcia. Prezydent Duda pyta, czy do konstytucji ma być wpisane „prawo nabyte” do programu 500+, wiek emerytalny 60/65, ochrona pracy, „szczególna ochrona polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa żywnościowego Polski” i „szczególna opieka zdrowotna” dla kobiet ciężarnych, dzieci, osób niepełnosprawnym i w podeszłym wieku. W ciemno opowiadam prezydentowi Dudzie, że na te pytania 90% Polaków odpowie „TAK”. Korwinowcy będą przeciw. Jest to oczywiste i wydawanie kasy podatników na takie referendum jest wyrzucaniem pieniędzy w błoto. Przy okazji, wpisywanie „szczególnej opieki i wsparcia” w konstytucje nijak ma się do realiów. Równie dobrze można zapisać w konstytucji, że władze RP życzą wszystkim Polakom zdrowia, szczęścia i pomyślności. I co z tego?

Przejdźmy teraz do kategorii pytań niebezpiecznych. Do tej kategorii zaliczam pytanie „Czy jest Pani/Pan za odwołaniem się w preambule Konstytucji RP do ponadtysiącletniego chrześcijańskiego dziedzictwa Polski i Europy jako ważnego źródła naszej tradycji, kultury i narodowej tożsamości?”. Już samo sformułowanie tego pytania wskazuje, że prezydent Duda dopuszcza możliwość zanegowania chrześcijańskiego dziedzictwa jako fundamentu, na którym zbudowana jest cywilizacja europejska. A przecież to dziedzictwo jest faktem! Jeśli ma być pominięte w preambule, to może od razu zafundujmy sobie konstytucję Tenkraju bez tradycji, kultury i tożsamości. A może wpiszmy do preambuły „Rzeczpospolitą Przyjaciół”? Może takie „dziedzictwo” będzie wystarczająco postępowe i zgodne z obecnym trendem?

Kolejne pytanie z serii niebezpiecznych to: „Czy jest Pani/Pan za konstytucyjnym zagwarantowaniem członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej?” To jest właśnie ten kij i marchewka, którym prezydent Duda postanowił zagwarantować frekwencyjny sukces swojego referendum. Marchewka jest dla wszelkiej maści KODomitów i UBywateli RP obnoszących się z unijnymi flagami przy każdej okazji. Prezydent Duda mruga do nich i mówi: „No jak? Pójdziecie na referendum? Zobaczcie, jakie fajne pytanie. Możecie zdecydować o wpisaniu polskiego członkostwa w UE do konstytucji”.

Kij jest dla wszystkich tych, którzy z przerażeniem patrzą na eurokołchoz, w którym Karol Marks wraca na pomniki, a islam z powodzeniem rozpycha się łokciami. Tych Polaków prezydent Duda chce przymusić do referendum ordynarnym szantażem: „Nie zagłosujecie, to zagłosują KODziarze et consortes i przyklepią członkostwo w eurokołchozie na wieki wieków”.

Niniejszym oświadczam, że nie pozwolę się szantażować i na prezydenckim referendum noga moja nie postanie. Takie żenujące zagrywki rodem z piaskownicy może prezydent Duda schować sobie w buty. Nawet jeśli KODziarze zapewnią wymaganą frekwencje i zagłosują za Unią Europejską w konstytucji, to niech prezydent Duda spróbuje zrealizować ten postulat w praktyce. Tyle z tego wyjdzie, ile z wpisania Związku Radzieckiego do konstytucji PRL. Długo ten syf nie przetrwał.

Kolejne pytanie z kategorii niebezpiecznych brzmi tak: „Czy jest Pani/Pan za zapisaniem w Konstytucji RP gwarancji suwerenności Polski w Unii Europejskiej oraz zasady wyższości Konstytucji nad prawem międzynarodowym i europejskim?”. Niby wszystko ładnie-pięknie, bo i suwerenności i wyższość prawa polskiego nad zagranicznym, ale jest jedno „ale”. W ten mętny i pokrętny sposób członkostwo Polski w Unii Europejskiej ma jednak zostać zapisane w konstytucji. Każdy, kto odpowie na to pytanie twierdząco, zgadza się na konstytucyjny zapis o Polsce w UE. I co Wy na to? Chcecie UE w konstytucji, czy nie chcecie? Jeśli nie chcecie, to musicie zagłosować przeciw „gwarancji suwerenności”, żeby razem z nią nie wpisać eurokołchozu do polskiej ustawy zasadniczej. Taki pasztet podsuwa nam prezydent Duda. Smacznego.

Jest też w referendalnym zestawie pytanie z serii dziwnych. Brzmi ono tak: Czy jest Pani/Pan za wzmocnieniem w Konstytucji RP pozycji rodziny, z uwzględnieniem ochrony obok macierzyństwa także ojcostwa?”. Dalipan – jak mawiała Baśka Wołodyjowska – nie mam pojęcia o co w tym pytaniu chodzi. Jak prezydent Duda chce „ochraniać obok macierzyństwa także ojcostwo”? Może macie jakieś pomysły na rozwikłanie tej zagadki? Jeśli tak, to piszcie w komentarzach, o co – Waszym zdaniem – biega w tym pytaniu.

Na koniec odniosę się do pytania, które pozwolę sobie określić jako groteskowe: „Czy jest Pani/Pan za wprowadzeniem do Konstytucji RP obowiązku przeprowadzenia referendum ogólnokrajowego w sprawach o istotnym znaczeniu dla Państwa i Narodu, jeśli z takim żądaniem wystąpi co najmniej 1.000.000 obywateli?”.

Na pozór brzmi to wspaniale. Oto, ludu, otrzymujesz prawo do bezpośredniego decydowania o „sprawach o istotnym znaczeniu dla Państwa i Narodu”. Musisz tylko, ludu, zebrać milion podpisów. A potem, ludu, politycy powiedzą ci, że podpisy zebrałeś, ale sprawa nie należy do kategorii pt. „istotne znaczenie dla Państwa i Narodu”. Dlaczego nie należy? Bo nie. Przecież, ludu, nikt ci nie napisał czarno na białym, co ma owo „istotne znaczenie”, a co nie ma. A to, co Tobie, ludu, wydaje się istotne, może zostać ocenione jako nieistotne przez tych, którzy akurat będą u władzy. I co wtedy zrobisz, ludu?

Reasumując, gdyby referendum przewidywało wyłącznie pytanie o  „wzmocnienie kompetencji wybieranego przez Naród Prezydenta w sferze polityki zagranicznej i zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej”, potraktowałabym owo referendum poważnie. To pytanie dotyczy kwestii ustrojowych, o których należy dyskutować i na serio rozważyć wszelkie „za” i „przeciw”. Ale ponieważ prezydent Duda zrobił ze swojego referendum pomieszanie głupot z groteską i okrasił to kijem oraz marchewką, uważam cały ten pomysł za hucpę, w której uczestniczyć nie zamierzam. Jeżeli prezydent Duda nie traktuje Polaków poważnie, to nie widzę powodu, dla którego miałabym poważnie potraktować jego referendum. I powtarzam: nie pozwolę się szantażować. Myślę, że nie tylko ja.