Organizacja humanitarna Lekarze bez Granic poinformowała we wtorek, że sytuacja w Strefie Gazy ulega dalszemu pogorszeniu, a dostęp do wody pitnej staje się jednym z kluczowych problemów wpływających na przetrwanie ludności cywilnej.
W opublikowanym raporcie, opartym na danych i relacjach z lat 2024–2025, organizacja wskazuje na rozległe zniszczenia infrastruktury wodnej oraz poważne ograniczenia w dostępie do zasobów niezbędnych do życia. Według autorów dokumentu niedobory wody nie są wyłącznie skutkiem działań wojennych, lecz elementem szerszego kryzysu humanitarnego, który obejmuje również zniszczenia systemu ochrony zdrowia i infrastruktury mieszkaniowej.
Przedstawiciele organizacji podkreślają, że uszkodzeniu lub zniszczeniu uległa znaczna część systemów wodno-kanalizacyjnych – w tym instalacje odsalania, studnie, sieci przesyłowe i kanalizacja. W efekcie dostęp do czystej wody jest poważnie ograniczony, a ludność cywilna zmuszona jest funkcjonować w warunkach, które nie spełniają podstawowych standardów sanitarnych.
Według danych organizacji, w ostatnim okresie dostarczano dziennie ponad 5 milionów litrów wody, co pozwalało pokryć jedynie minimalne potrzeby około jednej piątej mieszkańców Strefy Gazy. Jednocześnie część wniosków o zgodę na dostarczenie sprzętu i środków niezbędnych do uzdatniania i dystrybucji wody nie została rozpatrzona pozytywnie lub pozostała bez odpowiedzi.
Eksperci zwracają uwagę, że niedobór wody, w połączeniu z przeludnieniem, złymi warunkami sanitarnymi oraz ograniczonym dostępem do opieki medycznej, znacząco zwiększa ryzyko rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych. Sytuacja ta stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego.
Równolegle napływają dane dotyczące ofiar konfliktu. Według szacunków instytucji międzynarodowych liczba zabitych i rannych w Strefie Gazy sięga dziesiątek tysięcy. Analizy części zweryfikowanych przypadków wskazują, że znaczący odsetek ofiar stanowią cywile, w tym kobiety i dzieci, a wiele zdarzeń miało miejsce w budynkach mieszkalnych.
W ostatnich miesiącach działania militarne oraz ich konsekwencje humanitarne stały się przedmiotem analiz i ocen instytucji międzynarodowych, które zwracają uwagę na skalę zniszczeń infrastruktury cywilnej oraz ich wpływ na ludność.
Obrazy jakby żywcem przeniesione z Wielunia, Warszawy, Jasła…
Naśladownictwo czy kontynuacja? „Wybrana” nacja „panów” dzisiaj wciąż stosuje te same metody i jak ich niedościgłe wzorce w mundurkach od Hugo Bossa i liczy na podobną bezkarność.
Albo obrazy żywcem przeniesione z Leningradu, Drezna, Tokio…
Leningrad? Stalingrad? Toż to była „wizyta” niedawnych sojuszników, co to paradnie i defiladowo sobie polskie ziemie przekazywali! To, że później się poróżnili to inna sprawa. Podobnie z Tokio. O ile mnie pamięć nie myli wpierw był atak na Pearl Harbor.
W przypadku Wielunia, Warszawy, Jasła i setek innych miejscowości, w przypadku kolumn cywilów bombardowanych i ostrzeliwanych przez Niemców i mordów dokonywanych na miejscu bądź przy pomocy wynalazku o nazwie: „Gławnoje Uprawlenie Łagieriej” wcześniej był spokój przykrywający chore rojenia Niemców o „wielkich Niemczech i „przestrzeni życiowej dla rasy panów” oraz stalinowskie natręctwo odziedziczone po Leninie dotyczące przesuwania granic ZSRR jak najdalej na zachód.
Sposób działania żydowskich osadników i zbydlęcenie „żołnierzy” wyspecjalizowanych w walce z miażdżącą przewagą, bądź z bezbronnymi cywilami jest kopią tego, co się działo w 1939 roku.
Żadne zaklęcia tego nie zmienią, podobnie jak nic nie wymaże z pamięci tego, co zgotowali Polakom i innym narodom Niemcy i Rosjanie.
No uderz w stół, a zaraz rusofobia wykład zapoda. Jakie wspomnienia mogą mieć potomkowie haitańskich powstańców, których Polacy wycinali? Nie wiadomo.
Potomkowie haitańskich powstańców jako jedynym białym nadali Polakom i Niemcom prawo posiadania ziemi zapewne za wzorcowe prześladowanie, co? A to, że do dziś mieszkają tam potomkowie polskich legionistów i są z tego dumni to pewnie pod presją bagnetów?
Naczelny polonofob produkujący się tutaj zapewne sięgnie do czasów Kaina i Abla twierdząc, że Kain był Polakiem.
Hamuj rabbi! Wzrost ciśnienia tętniczego szkodzi. Czyli nowa, bardzo spiskowo teoria rusofoba jest taka, że nie wycinali, jeno się fraternizowali. Część Polaków pokazała środkowy palec czcigodnemu Napoleonowi, a część nie. I tyle w temacie.
Czyli co?
Syndrom Sthura? Polacy przywiązywali dzieci do tarcz a nie Niemcy do machin oblężniczych? I było to pod Cedynią a nie przy obronie Głogowa?
A może to tak, jak z rozdawaniem samochodów na Placu Czerwonym lub co o bardziej prawdopodobne (właściwie pewne) rzucanie błotem z nadzieją, że coś się musi przykleić?
Czyli co? Syndrom „nic nie boli tak, jak prawda”?
„Prawda”? W tak skundlonym wydaniu dokładnie taka „Prawda” jak ta będąca organem prasowym Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego.