A. i K. Żabierkowie: Dlaczego sieć niemieckich obozów koncentracyjnych powstała na terenie okupowanej Polski? Cała prawda o fabrykach holokaustu

Dziennik Bydgoski, 1933, nr 72, s.3.
4 1 227

W ostatnich miesiącach nasiliły się ataki na państwo polskie, mające na celu przerzucenie odpowiedzialności za ludobójstwo dokonane w czasie II wojny światowej przez Niemców. Podejmowane działania, które prowadzą do zniekształcenia prawdy i nieuzasadnionego obarczenia winą narodu polskiego, będącego pierwszą ofiarą niemieckiej machiny wojennej, która była siłą uderzeniową chorej ideologii hitlerowskiego nazizmu powodują, że coraz więcej osób na Zachodzie nie widzi w Polakach ofiar porozumienia między Stalinem i Hitlerem z 23 sierpnia 1939 roku, ukrytym pod nazwą pakt Ribbentrop-Mołotow, a ciemiężycieli społeczności żydowskiej, w tym 3 mln polskich żydów1.

Czerwiec w historii holokaustu polskiego narodu jest miesiącem szczególnym. 14 czerwca 1940 roku do KL Auschwitz przybył transport z 728 więźniami politycznymi narodowości polskiej2. Warto więc w tym miejscu przypomnieć sobie historię związaną z powstaniem i funkcjonowaniem niemieckich obozów koncentracyjnych.

NYT, 1941 grudzień s. 8
NYT, 1941 grudzień s. 8

Ponura historia obozów koncentracyjnych wiąże się z ideologią, jaką wprowadził Adolf Hitler. Po objęciu stanowiska kanclerza przez Hitlera, co miało miejsce 31 stycznia 1933 roku, kiedy to prezydent Hindeberg podpisał dekret o mianowaniu na ten urząd3, sytuacja polityczna w Niemczech zmierzała do tragicznego finału, jaki przez okres wojny rozgrywał się na terenie opanowanym przez wojska niemieckie. 22 marca 1933 roku przez ulicę niewielkiego miasteczka w południowych Niemczech o nazwie Dachau przejechały pierwsze otwarte ciężarówki ze „szkodnikami narodu”, jak nazywano przeciwników nowej władzy. Rozpoczęła się ponura historia pierwszego obozu, dla którego szef SD Reinhard Heydrich wymyślił termin, symbolizujący upiorne panowanie SS, obóz koncentracyjny4.

Jak informowała swoich czytelników polska prasa, bardzo szybko w Niemczech Hitlera zaczęła się rozwijać sieć obozów koncentracyjnych5. Wygrana kampania polska w 1939 roku spowodowała, że pod rządami niemieckimi znalazła się połowa terenów II Rzeczypospolitej wraz z zamieszkującymi ten obszar polskimi żydami, również tymi, których w wyniku akcji Polenaktion w 1938 roku Niemcy „przepchnęli” na stronę polską (27/28 X 1938).

Projekt założenia w Oświęcimiu obozu koncentracyjnego powstał w Urzędzie Wyższego Dowódcy SS i Policji we Wrocławiu. Na czele urzędu stał SS-Gruppenfuhrer Erich von dem Bach-Zalewski6.

Dziennik Bydgoski, 1933, nr 72, s.3.
Dziennik Bydgoski, 1933, nr 72, s.3.

14 czerwca 1940 roku przewieziono z więzienia w Tarnowie do KL Auschwitz pierwszy transport więźniów politycznych (POLAKÓW) liczący 728 osób, skierowanych tu przez dowódcę SIPO i SD w Krakowie. Więźniowie otrzymali numery od 31 do 758. W grupie tej znalazło się wielu młodych Polaków, złapanych w trakcie próby ucieczki na Zachód, w celu wstąpienia do Polskich Sił Zbrojnych. Cztery dni prędzej w firmie J.A. Topf w Erfurcie opracowano i zatwierdzono rysunek techniczny opalanego koksem pieca do kremacji zwłok dla KL Auschwitz. Przykład ten wskazuje, że władze SS z góry zakładały szczególnie wysoką śmiertelność wśród więźniów polskich w nowym obozie koncentracyjnym7. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że numery od 1 do 30 otrzymali przybyli 20 maja 1940 roku przestępcy kryminalni, przywiezieni z KL Sachsenhausen. Przeznaczono dla nich objęcie pomocniczych funkcji w nowo utworzonym obozie. SS-mani poinformowali ich, że w Auschwitz będą mieli do czynienia z polskimi przestępcami8.

3 września 1941 roku stanowił kolejny graniczny punkt w historii obozu. Tego dnia kolejny transport około 600 jeńców sowieckich zapędzono do piwnic bloku nr 11, gdzie umieszczono również 250 chorych ze szpitala obozowego, następnie po zasypaniu okien ziemią, wpuszczono do środka gaz9. Podejmowane próby miały na celu znalezienie sposobu na najszybszą metodę masowego mordowania. W tym okresie władze niemieckie podjęły decyzję o przystąpieniu do „ostatecznego rozwiązania” kwestii Żydów. Jak stwierdził Himmler, wybrano Auschwitz ze względu na dogodne warunki techniczno-komunikacyjne oraz odosobnione usytuowanie10.

Docierające do władz polskich komunikaty o sytuacji w obozie m.in. dzięki bohaterskiej misji Witolda Pileckiego sprawiały, że podjęły one działania u państw alianckich, mające na celu wymuszenie na Niemczech zaprzestania mordowania Polaków, w tym Polaków żydowskiego pochodzenia. Informowała o tym prasa m.in. „New York Times” 11 grudnia 1942 roku, który dopiero na 8 stronie swojego pisma zaznaczył o apelu skierowanym przez rząd polski do krajów sojuszniczych11.

W roku 1944, kiedy to został odbity obóz koncentracyjny w Majdanku, żołnierze zobaczyli piekło, stworzone przez hitlerowskie władze dla więźniów, stanowiących wrogów chorej ideologii nazistowskiej. W tym samym roku powstał film, pt.: Majdanek: Cmentarzysko Europy. Tytuł najlepiej odzwierciedlał stworzone piekło, będące rzeczywistością we wszystkich niemieckich obozach koncentracyjnych. Tak samo było w KL Auschwitz. Przed przystąpieniem przez Niemców do eksterminacji ludności żydowskiej najliczniejszą kategorię stanowili więźniowie polityczni, przede wszystkim Polacy. Zniszczenie przez władze SS w styczniu 1945 roku prawie wszystkich akt obozowych uniemożliwia dokładne przedstawienie tego procesu w odniesieniu do całego okresu istnienia obozu. Trzeba pamiętać, że w obozie przebywali więźniowie różnych narodowości i wyznań. Na podstawie analizy źródeł wiemy, że w pierwszym okresie, zwłaszcza w latach 1940-1941, większość stanowili więźniowie Polscy, którzy również w latach późniejszych, razem z obywatelami polskimi pochodzenia żydowskiego, tworzyli najliczniejszą grupę narodowościową. Okresy, w których liczba przybywających do obozu Polaków spadała, związane była m.in. z wywożeniem polskich więźniów do obozów na terenie III Rzeszy12.

Naród polski 1 września 1939 roku przystąpił do nierównej walki z najeźdźcą niemieckim, wspieranym przez wojska słowackie, a od 17 września przez Armię Czerwoną. Przez całą wojnę polski żołnierz walczył o wolność i suwerenność swojej Ojczyzny przy boku sojuszników z Francji i Wielkiej Brytanii, które w milczeniu przyglądały się polskiej tragedii we wrześniu 1939 roku. W kraju za wszelki opór lub też w przypadkowych łapankach naród ginął, nie myśląc jednak o kapitulacji moralnej. W roku 100 rocznicy niepodległości trzeba pamiętać o tych, którzy nie tylko odbudowali naszą Ojczyznę, lecz również wychowali pokolenie patriotów, którzy w godzinie próby stanęli na wezwanie Matki Ojczyzny, ponosząc najwyższą ofiarę życia na polach bitewnych, w sowieckich łagrach, w hitlerowskich obozach lub też ginąc w mordach, dokonywanych przez bandy UPA.

2 Oświęcim. Hitlerowski obóz masowej zagłady, red. W. Michalak, Warszawa 1981, s. 48.

3 Hitler kanclerzem, „Słowo Pomorskie”, 1933, nr 26, s. 1.

4 G. Knopp, SS przestroga historii, Warszawa 2004, s. 56-57.

5 Obozy koncentracyjne w Niemczech wyrastają jak grzyby po deszczu, „Dziennik Bydgoski”, 1933, nr 72, s. 3.

6 Oświęcim. Hitlerowski obóz masowej zagłady, red. W.Michalak, s. 13.

7 D. Czech, Kalendarz wydarzeń w KL Auschwitz, Oświęcim-Brzezinka 1992, s. 14.

8 Oświęcim. Hitlerowski obóz masowej zagłady, red. W. Michalak, s. 48.

9 Oświęcim. Hitlerowski obóz masowej zagłady, red. W. Michalak, s. 109.

10 G. Knopp, SS przestroga historii, s. 245.

12 Oświęcim. Hitlerowski obóz masowej zagłady, red. W. Michalak, s. 61-62.

Przeczytaj także:

A. i K. Żabierkowie: Walka o prestiż Polski w działaniach MSZ w latach 30. XX wieku

Może ci się spodobać również Więcej od autora

% Komentarze

  1. lol mówi

    Ciekawe, czy już wtedy myśleli o przerzuceniu odpowiedzialności na Polaków?! Jak np. organizowali mordy, choćby w jedwabnem, zawsze sprowadzali grupę folksdojczów, by móc twierdzić, że ludność tubylcza też się przy tym wykazywała!

  2. klamcy ! hipokryci !! mówi

    obsesyjnie ktos ich uprawmia do prowadzenia tego klamstwa ! zerują na tym kudlaci

  3. Czesław mówi

    W podbitej przez Niemców Europie było około 40 obozów koncentracyjnych a dodatkowo były tzw. podobozy. Tych co używają słów „polskie obozy koncentracyjne” należy zapytać, to gdzie znajdowały się takie m.inn. obozy koncentracyjne jak: Buchenwald, Dachau, Mauthausen-Gossen, Gross-Rosen, Ravensbrϋck. Obozy koncentracyjne znajdowały się na terenie różnych krajów europejskich okupowanych przez Niemcy np. we Francji czy Holandii, nawet w Rosji. Żydzi też byli w obozie koncentracyjnym Stutthof – teren niemiecki a obecnie polski, Sztutowo

  4. Piotrx mówi

    Pierwszymi więźniami Oświęcimia byli Polacy – 5 i 6 maja 1940 roku w Jarosławiu gestapowcy aresztowali kilkudzieśięciu uczniów Szkoły Budowlanej podejrzanych o przynależność do organizacji konspiracyjnej. część aresztowanych po wstępnych badaniach zwolniono, a pozostałych wywieziono do więzienia w Tarnowie. Ta grupa młodzieży weszła w skład pierwszego transportu oświęcimskiego – 14 czerwca 1940 roku. Byli wśród nich Stanisław Ryniak (nr obozowy 31), Mieczysław Popkiewicz (nr obozowy 36), Kazimierz Tokarz (nr obozowy 282) , Wiesław Kielar (nr obozowy 290). Numery 1-31 otrzymali przestępcy kryminalni narodowości niemieckiej przywiezieni do Oświęcimia 20 maja 1940 roku z obozu w Sachsenhausen. Objęli oni funkcje w tzw. „wieźniarskim samorządzie obozowym”. Aresztowania i wywózki okolicznych polskich mieszkańców do obozów takich jak : Oświęcim, Dachau, Buchenwald, Oranienburg-Sachsenhausen, Hamburg-Neuengamme, Pustków, Gross-Rosen – trwały przez cały okres okupacji.

    W skład oświęcimskiego kombinatu śmierci wchodził nie tylko macierzysty obóz w Oświęcimiu (założony w 1940 roku), ale także obóz w odległej o 3 km. Brzezince oraz 39 obozów pobocznych na terenie całego Śląska i nawet poza nim. Budowę obozu w Brzezince rozpoczęto w październiku 1941 roku. W 1943 roku na rozkaz Himmlera dokonano podziału całego kombinatu oświęcimskiego na trzy obozy: Obóz Koncentracyjny Oświęcim I (Auschwitz I), Obóz Koncentracyjny Oświęcim II-Brzezinka (Auschwitz II) i Obóz Koncentracyjny III -obozy poboczne (Ausenlager). Z dniem 25 listopada 1944 wcielono pod względem organizacyjnym obóz w Brzezince do obozu macierzystego , który nazwano Konzentrationslager Auschwitz, a obóz Oświęcim III przemianowano Konzentrationslager Monowitz (od miejscowości Monowice gdzie dla koncernu IG Farben wybudowano olbrzymie zakłady syntetycznej benzyny Buna-Werke).

    Na skutek tych zmian nazw będących w istocie tylko zmianą szyldów, z listy hitlerowskich obozów „zniknął” obóz w Brzezince , osławiony na świecie jako największy obóz wyniszczenia. To właśnie tutaj , a nie w samym Oświęcimiu miała miejsce masowa eksterminacja Żydów. Natomiast w obozie macierzystym w Oświęcimiu ginęli przede wszystkim Polacy a także więźniowie innych narodowości. Ale ponieważ nazwa Oświęcimia (Auschwitz) jest na świecie powszechnie znana a Brzezinki o wiele mniej więc środowiska żydowskie postanowiły zawłaszczyć ją tylko dla siebie.

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.

Ta strona wykrozystuje pliki cookies. więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close